Drgania ogólne według ISO 2631

Metoda pomiaru drgań ogólnych według ISO 2631-1
Według ISO 2631-1 drgania powinny być oceniane zawsze przez pomiar ważonego przyspieszenia drgań. Współczynnik szczytu określa metodę oceny drgań. W przypadku wysokiego współczynnika szczytu (powyżej 9) do oceny drgań powinno używać się również bieżącego RMS lub VDV. Użycie sumy wektorów (vibration total value) jest rekomendowane w przypadku oceny komfortu oraz oceny ryzyka dla zdrowia w przypadku gdy drgania w dwóch lub trzech osiach są porównywalne.

W przypadku okazjonalnych szoków i wibracji krótkotrwałych, do oceny drgań używa się bieżącego RMS. W tym przypadku wartość maksymalna w czasie obserwacji będzie określana jako MTVV i definiowana jest jako maksymalna chwilowa wielkość drgań. Drgania transmitowane do organizmu człowieka powinny być mierzone w miejscu pomiędzy ciałem, a powierzchnią wibrującą. W przypadku osoby siedzącej będą to powierzchnia siedzenia, oparcie siedzenia lub podłoga pod stopami. 


 

Ta strona może korzystać z Cookies.
Ta strona może wykorzystywać pliki Cookies, dzięki którym może działać lepiej. W każdej chwili możesz wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach swojej przeglądarki. Korzystając z naszego serwisu, zgadzasz się na użycie plików Cookies.

OK, rozumiem lub Więcej Informacji
Pomoc & Wsparcie
Informacja o Cookies
Ta strona może wykorzystywać pliki Cookies, dzięki którym może działać lepiej. W każdej chwili możesz wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach swojej przeglądarki. Korzystając z naszego serwisu, zgadzasz się na użycie plików Cookies.
OK, rozumiem